چگونه بعنوان یک مادر یا پدر به تنظیم هیجانات کودک در زمان بحران کمک کنیم؟
به فرزندمان آرامش بدهیم
367851.mp3
چگونه بعنوان یک مادر یا پدر به تنظیم هیجانات کودک در زمان بحران کمک کنیم؟
در این وضعیت، آرام ماندن و آرام کردن کودک سخت به نظر میرسد. اما با چند روش ساده میتوانیم هم به فرزندمان آرامش بدهیم و هم هیجانات خودمان را بهتر مدیریت کنیم:
۱. اول خودتان را آرام کنید. نفس عمیق بکشید و به یاد داشته باشید کودکتان به شما نگاه میکند و از رفتارهای شما الگو میگیرد. یک نفس آرام و عمیق بکشید و برای چند ثانیه نفس را در سینه نگهدارید و بعد به آرامی تا آنجایی که میتوانید هوا را از دهان خارج کنید. این کار را چند بار تکرار کنید. میتوانید با دعا کردن و کمک خواستن از خداوند، به آرامش خود کمک کنید.
۲. با زبان ساده و صادقانه صحبت کنید ولی لازم نیست تمام حقایق را برای کودک توصیف کنید. در حد فهم و نیاز کودک به او بگویید که چه اتفاقی افتاده بگویید شما هم ترسیدهاید و این کاملا طبیعی است. اما قول میدهید که کنارش باشید و امنیتش را حفظ کنید.اجازه دهید در مورد ترس و نگرانی و احساسش با شما صحبت کند یا سئوال بپرسد- از جملات کوتاه و قابل فهم استفاده کنید و به سوالاتش با آرامی پاسخ دهید.
۳. ایجاد محیط امن و روال قابل پیشبینی و معمول زندگی. سرتاپای خانه را مرتب نگه دارید، نکات ایمنی را رعایت کنید و یک روال ساده برای خواب، غذا و بازی برقرار کنید.- از اخبار زیاد و تصاویر ترسناک فاصله بگیرید یا دریافت اخبار را به زمان مشخصی محدود کنید.
۴. با اعضای خانواده تمرین آرامسازی انجام دهید . تمرین نفس کشیدن عمیق را با هم انجام دهید یا یک بازی آرامبخش، قصهگویی یا نقاشی ساده با هم داشته باشید.
۵. در دسترس کودک باشید. دست کودک را بگیرید یا کنارتان باشد و با نوازش، ملایمت و حضور فیزیکی، احساس امنیت او را تقویت کنید.
6. حس کنترل شرایط را به فرزند بدهید.به کودک امکان انتخاب گزینههای کوچک بدهید تا احساس کند بر شرایط اطرافش کنترل دارد (مثل انتخاب بین دو برنامهٔ آرامبخش بازی یا نقاشی کردن، یا تصمیم دربارهٔ اینکه چه قصهای بخوانیم یا چه غذایی درست کنیم).
8. اخبار را مدیریت کنید.زمان محدودی برای شنیدن اخبار تعیین کنید و از منابع معتبر و ساده استفاده کنید. به کودک توضیح دهید که شما میدانید اخبار ممکن است ترسناک باشد ولی افراد زیادی هستند که برای بهتر شدن اوضاع و حل مشکلات در حال تلاش هستند. ما هم میتوانیم کمکهایی بکنیم. مثلا از افرادی که آسیب دیده اند حمایت مالی کنیم یا برای آنها دعا کنیم و … . ما همه با هم از این وضعیت عبور میکنیم و انسانهای قوی تری خواهیم شد.
9. پشتیبانی عاطفی فعال. با نشستن کنار کودک و نگاه آرام به چهره کودک و گوش دادن فعال به احساسات کودک، تأیید کنید که احساسش طبیعی است (احساساتی مانند ترس، نگرانی، سردرگمی و …).- از مقایسه او با دیگران پرهیز کنید.- به او بگویید که هر زمان که دوست داشت میتواند در این باره با شما صحبت کند۸. امنیت و پشتوانه عملی- با کودک دربارهٔ نکات ایمنی کار کنید و مکانهای امن ساختمان را برای او مشخص کنید. یک برنامهٔ سادهٔ پناه گرفتن در شرایط اضطراری را با او تمرین کنید. ساک شرایط اضطراری داشته باشید (شامل بطری آب، خوراکی خشک و کنسروی، داروهای ضروری، مدارک مهم، …).
10. اگر مشورت لازم داشتید حتما کمک بگیرید. در شرایط بحران کودکان ممکن است دچار علائمی از اضطراب مثل گریه کردن مداوم و بی دلیل، ناخن جویدن، شب ادراری، پرخاشگری، بدخلقی و بهانه جویی و … شوند که این واکنشها دور از انتظار نیست. بهیج وجه نباید کودک را بخاطر این واکنشها سرزنش یا تحقیر کرد. اگر سعی کنید آرامش در خانواده برقرار شود و کودک احساس امنیت کند، این واکنشها معمولا خود بخود برطرف می شود. ولی اگر اضطراب یا رفتارهای غیرعادی در کودک ادامه یافت یا شدت گرفت، با مشاور روانشناس کودک یا مدرسه تماس بگیرید. همچنین می توانید به روانشناسان مراکز بهداشت مراجعه کنید و از خدمات سلامت روان در مراکز بهداشت به صورت رایگان بهرمند شوید.
:
کامنت